Stamslaboon Nautica - Zaad

Bonen hoeven niet te worden voorbehandeld. U kunt ze eventueel wel 12 uur in lauw water leggen om de kieming te versnellen.

Het zaad kiemt in 14 dagen. Door elke 3 weken een serie bonen te zaaien heeft u een aantal oogstmomenten per groeiseizoen. Zaaien kan op 2 manieren: 1) Zaaien in de volle grond, bij voorkeur in de volle zon, kan vanaf het moment dat de (nacht)vorst geweken is, tot en met juli. Maak de aarde los tot minstens 30 cm diep. Kies géén plaats om te planten waar verse stalmest is aangebracht en ook niet op langdurig natte en koude gronden. Plaats aan het begin en eind van de zaairij een stok en span een touw hier tussen. Maak langs het gespannen touw, elke 40 cm een kuiltje en gooi hier 5 bonen in. Maak de kuiltjes weer dicht, zodanig dat de bonen 4 à 5 cm. onder de grond liggen. Druk de aarde licht aan en besproei de aarde met water. Haal het touw weg en plaats een steeketiket met de naam van het zaad aan het begin van de regel. Meerdere regels zaaien op 40 cm afstand van elkaar. 2) Gekiemde bonen zijn absoluut vorstgevoelig. U kunt de oogst van bonen vervroegen door de kieming in huis plaats te laten vinden. (Bijkomend voordeel voor binnenshuis voorkiemen: de vogels trekken de kiemplantjes niet uit de grond.) Zaai in huis in potjes in maart - april. Vul deze potjes met goede fijne zaaigrond. Plant 5 bonen in één potje. Breng hierna een laagje zaaigrond aan, max. 3 cm dik. Druk de aarde licht aan en besprenkel het met water. Plaats de potjes in het licht bij kamertemperatuur. Als de kiemplantjes te groot dreigen te worden binnenshuis omdat het buiten nog te koud weer is, kunt u weer tijd winnen door ze op een koelere plaats zetten, om de groei iets te vertragen. Laat ze nooit uitdrogen. Geef de gekiemde bonen de ruimte: zet de potjes zover uit elkaar dat de bladeren elkaar net niet raken. Plant de bonenplantjes na de (nacht)vorstperiode buiten, om de 40 cm in een rij en eveneens 40 cm tussen de rijen.

Sperziebonensoorten zonder zgn. “draad” worden aan tafel over het algemeen het lekkerst gevonden. Tegenwoordig moet u moeite doen om bonen met deze zgn. “draad”, nog te vinden. Vrijwel alle moderne bonensoorten zijn “draad”-loos. Slabonen is een ander woord voor sperziebonen. Haricots verts zijn in principe ook sperziebonen, alleen zijn zij veel dunner dan de gewone sperziebonen. Gele sperzie- of slabonen worden wel boterbonen genoemd. Boterbonen heten zo, omdat ze botergeel van kleur zijn. Ze zijn wat zachter van smaak dan groene bonen.

Vers geplukte sperziebonen kunnen het best vers gegeten worden. Zij kunnen enkele dagen in de koelkast bewaard worden. U kunt deze bonen koken of stomen voor bij de aardappelen, rijst of pasta, maar niet te lang want ze zijn het lekkerst als ze knapperig blijven. Ook in een wok doen ze het prima! Snijdt hiervoor zowel de sperziebonen in stukken van 2 cm. Sperziebonen kunt u ook invriezen, hoewel dit de knapperigheid van de bonen, vaak niet ten goede komt.

Geef alleen in droge perioden extra water. Houd het perceel onkruidvrij. Hierdoor blijven de bonen goed groeien.

Gebruik beide handen bij het oogsten. Met één hand ontstaat er teveel schade aan de bonenplant. Sperzie- of slabonen en haricots verts, moet u oogsten zodra de verdikkingen (van de zaden) nog net niet te zien zijn aan de buitenkant. In het seizoen moet u minimaal 1 keer per week langs de planten gaan om te oogsten. Jonge bonen zijn het malst en dus het lekkerst. Als alle bonen zijn geoogst en de plant bloeit niet meer, kunt u de hele plant verwijderen.